De gustibus et coloribus …

… est disputandum.

Over smaken en kleuren valt niet te discussiëren is de originele spreuk. Als grafisch vormgever doe je natuurlijk niets anders dan juist daarover ‘discussiëren’. Natuurlijk moet je deze spreuk niet letterlijk nemen. Eigenlijk betekent het dat uiteindelijk in smaken en kleuren je persoonlijke voorkeur de doorslag geeft.

Maar hoe plaatsen we  dit in verhouding tot de vele grafische regels die door de jaren heen ontstaan zijn? Tja regels, eigenlijk kan men ook over die regels en hun toepassing discussiëren …

Ik had voorlaatst ‘een disscussie’ bij een samenwerking met een andere vormgever rond een logo. De achtergrond bestaat uit een rechthoek met verschillende balken in drie kleuren. Daarop staat een drieletterwoord in wit. Hij had de letters ook heel strak (sans-serif)  ontworpen. Ik veranderde het in een serif. Zijn stelling: ‘gebruik geen serif want de achtergrond is al speels druk’. ‘Mijn stelling: de achtergrond is in kleuren speels druk, maar inzake vormgeving super strak, dus doorbreek dit met rondere letters…’
Tja wie heeft hier gelijk. Ik natuurlijk . Neen hoor, wat vooral duidelijk was, is dat we een andere manier van werken hebben. Mijn collega motiveerde zijn keuze door te verwijzen naar verschillende ‘regels’. Ik werk – denk ik – meer vanuit een buikgevoel. Het was meer een aanvoelen door te kijken naar het ontwerp. De vonk sloeg niet over bij het bekijken naar het eerste ontwerp. Maar bij mijn aanpassing slaagt de vonk natuurlijk niet over bij hem … De gustibus et coloribus non est disputandum.

Toepasselijk vind ik:

“HONOR THE PAST. There’s a lot to learn from our predecessors about drawing, printing and thinking. To know the rules is to know how to break them”. van iemand van enchilada.nl